“Kunst is als een virus:
je sterft honderd keer
maar gaat daarom niet dood.”
Raf Verjans
Laten we via kunst kijken naar Hepatitis C…
kijken naar die onbekende stille doder,
kijken naar de agressie van die onzichtbare indringer,
kijken naar hoop die leven doet,
kijken naar de patiënt achter Hepatitis C.
Iedere Hepatitis C patiënt heeft wel een verhaal. Via enkele indrukken wil ik deze kunstwerken tot leven brengen.
Jaren moe zijn en je ellendig voelen en niemand weet hoe het komt! Je kan niet uitleggen hoe moe en hoe ellendig je je voelt en hoe het is om geen antwoord op je vragen te krijgen. Als er een antwoord komt, is dat er een vol dreiging, onzekerheid en desillusionerend.
Hepatitis C is geslingerd worden tussen hoop en wanhoop. Word ik wel beter? Mag ik hopen dat de therapie mij zal genezen? Wanneer zullen de tekenen van cirrose toeslaan? Het is voor velen angst hebben voor de toekomst, voor de behandeling en zijn bijwerkingen, angst voor cirrose, voor leverkanker. Er zijn momenten van hoop: je kan starten in een studie met het peg-interferon, de leverwaarden zijn gedaald, het virus is verdwenen.
Dan weer is er weer uitzichtloosheid als je hoort dat je de behandeling moet stoppen omdat de therapie te zwaar voor je is of omdat de therapie niet aanslaat. Uitzichtloosheid want je leverwaarden zijn weer gestegen en je leverpunctie ziet er niet zo goed uit.
Er is boosheid omdat artsen jarenlang de oorzaak niet ontdekten. Kwaadheid omdat Hepatitis C en de gevolgen (ook vandaag nog) zwaar onderschat worden. Nog steeds voel ik de woede van een Hepatitis C patiënt als die zich afvraagt waarom alle koeien getest worden op BSE, maar Hepatitis C patiënten niet belangrijk zijn om op te sporen.
Gevoelens van onzekerheid blijven je dreigend achtervolgen: opeens ben je drager van een besmettelijk virus die alle plannen voor de toekomst wegwaait. Dankzij de therapie ben ik nu genezen, maar niets is ooit nog zeker. Ik blijf immers een ex-Hepatitis C patiënt en ik zal altijd alert blijven.
Dankwoord
Dit kunstproject kwam tot stand dankzij de medewerking van het Radio 2 programma ‘De Wensenkermis’ met Vanessa Van Hove. Dit project had meteen haar belangstelling en zo nodigde zij ons uit om op 14/9 onze oproep live te lanceren in de radio-2-studio te Brussel. Ieder heeft op een eigen creatieve manier Hepatitis C vorm gegeven en dit maakte deze tentoonstelling tot een geslaagd project.
Wij willen tot slot iedereen die meewerkte aan dit project bedanken. Eerst en vooral de kunstenaars zelf: Aloïs Luyckx, Atta Vervoort, Dirk Bosschaert, Eveline Donvez, Hans Vigne, Hilde Sauffriau, Jef Van Leeuw, Julien Mechele, Lilith Kenis, Lucienne De Vlieger, Marleen Haertjens, Monique Mol, Nelly Van Liefferinge, Paula, Robert Degrieck, Sam Rosseel en Thea Kisbulck.
Alle anderen die ons steunden en/of achter de schermen werkten: Vanessa Van Hove, Anja Daems, Lut Brugmans, Marcel Kerff, Luc Lammens, Philippe Coene, Kathleen Witvrouwe, Anja Scholliers, prof dr Nevens en directie UZ Gasthuisberg.
Poëzie
• Fenomeen – Lilith Kenis
• Sand – Hilde Sauffriau
• Zoekertjes Humor – Lucienne De Vlieger
• Kleine deugniet poëzie – Aloïs Luyckx
• Hepa C.V. poëzie – Lilith Kenis
• Als ik kijk… – Hilde Sauffriau
• Een nieuwe lever, een nieuw leven – Sam Rosseel
Beeldende Kunsten
• Hans Vigne
• Atta Vervoort
• Rita
• Eveline Donvez
• Robert Degrieck
• Nelly Van Liefferinge
• Marleen Haertjens
• Thea Kisbulck
• Jef Van Leeuw
• Julien Mechele
Ik heb getracht mij in te leven in de ziekte die de patiënt aanvalt. Vermits ze in een eerste stadium nog niet herkend wordt als dusdanig, kan ze alleen maar als een fenomeen omschreven worden.
Maar zoals u kunt merken hou ik van woordspelingen en in het Antwerps dialect is het woord “fenomeen” ook een aanduiding voor een “speciaal iemand”. Iemand die niet “simpel” is in de omgang, soms zelfs een “lastig geval”. Dat wilde ik allemaal toeschrijven aan die ziekte, vandaar mijn titelkeuze.
Lilith schrijft als Woordkunstenares gedichten, poëzie en proza. Daarnaast doet ze ook aan artistieke journalistiek. Haar artikelen verschijnen in verschillende magazines van kunstkringen. Ze werkt aan een serie van zes dichtbundels, waarvan er reeds 4 verschenen zijn. Ze stelde menigmaal tentoon en bracht verscheidene voordrachten. Regelmatig werkt ze mee aan culturele evenementen. Het Belgische leger heeft haar gedicht “Veld vol Dauw’ (over een oorlogskerkhof) aangekocht om in de ‘Hall of Fame’ te hangen. Ze won reeds twee wedstrijden en is van plan ook enkele kortverhalen uit te brengen.
Lilith Kenis °30/3/58
Berchem 03 239 83 36
poeticlilith@hotmail.com
Fenomeen
Ik ben een fenomeen.
Je ziet me niet,
toch ben ik veelvoudig aanwezig
en ben van aard heel gemeen.
Ik sluip als gif je lichaam binnen,
bombardeer je systeem erbij
en het gebod indachtig,
ga ik – en vermenigvuldig mij.
Ik breek alles af op mijn weg
en uitbreidend, glunder ik
als je wegkwijnt en versuft.
Ik bezit je en jij hebt pech.
Je staart naar werk met hopen,
je verzet wat lulligheden en kijkt verrast,
dat er twee uur is verlopen.
Niets brengt je nog op tempo.
Organisatie wil niet lukken
plannen sneuvelen op tafel
je geest loopt zelfs op krukken
en ik triomfeer over je vertwijfeling.
Tot daar een wijze mij kan detecteren
inzicht geeft in al je loomheid
zelfs kan aantonen dat ik besta
en met pillen, mij kan contesteren.
De dokter raadt mijn naam
en ik onderga zijn blik gedwee
eens benaamd wordt ik ontkracht
Hij verdoemt mij: Hepatitis Cé.
Dan breekt een ware oorlog uit.
Ik sla toe, maar wordt ook aangevallen
tot ik slechts overwinningen maak als Pyrus
en jij schept moed in de doodslag van mijn virus.
Ik zink verder weg, zoals jij destijds
en velen van mijn kleinen overlijden.
Mijn giftig geel verbleekt bij tijds
en steeds vaker heb je kracht.
Jong nog, veroverde ik terrein
was giftig, woest en destructief.
Nu verzwakt van ‘t vele vechten,
schrijft je sterkte mijn afscheidsbrief.
In mijn gedichten zit altijd een stukje van mezelf, van m’n ziel. Ik kan creëren omdat mijn lichaam ziek is en niet mijn geest, m’n ziel, m’n hart. “Als ik kijk” is een gevoelsgedicht over m’n wil en geestdrift om te creëren en te schrijven, want het lijkt of huilen, lachen… vanzelfsprekend genomen worden: Het is niet vanzelfsprekend dat je creëert en iets maakt waar je gevoel, je leven in zit. Belangrijk is de laatste zin: “Weet dat ik genees” M’n hoofd, m’n ziel geneest, m’n wil geneest!
Hilde is een jonge vrouw, die door ziekte zich plots dertig jaar ouder voelde. Haar ziek zijn heeft haar creativiteit en wilskracht gestimuleerd. Haar gedichten zijn een deel van haarzelf, maar ze noemt zichzelf geen kunstenaar. Eerder een zielsbelever, een gevoelsmens. Met haar gedichten wil ze vooral anderen raken, zodat ze weten en voelen wat het is om ziek te zijn, maar nog niet uitgeteld of afgeschreven!
Hilde Sauffriau °7/11/1971
ex-kankerpatiënte Ophasselt
Sand
Wandelend op het strand,
Zie het witte zand
Korrelig en fijn,
Nietig en klein
Wandelend op het strand,
Zet een voet op ’t natte zand,
Blijf afdruk! Blijf!
Zeewater wist het weg,
Pech!
Wandelend op het strand,
Golven over ’t blanke zand.
Sporen, afdrukken net op de rand.
Waar water en zand elkaar
ontmoeten,
Laat ze zacht elkaar
begroeten.
Graaf je tenen in,
Vecht tegen het begin
WIN!
• Zoekertjes Humor – Lucienne De Vlieger
Het was mijn bedoeling om het Hepatitis C virus voor te stellen op een humoristische wijze zonder in detail te treden. De gegevens heb ik opgezocht op internet. Het geheel is opgevat als een contactadvertentie waar iemand (HCV-virus) een partner zoekt.
Als hobby werkt Lucy zeer graag met de PC. Zij ontwerpt websites, bewerkt foto’s en maakt strips. Het afgeleverde werk is gemaakt met software programma’s: Photosuite III en Ms Photodraw.
Lucienne De Vlieger (LUCY)
22/6/1945
Zoekertje
Hepatitis C virus zkt m/v
om samen geel te worden (andere kleur otk)
Leeftijd gn belang.
M/v in bezit van antistoffen gelieve niet te reageren.
Kennismaking: liefst via bloedcontact
m/v met niet gesteriliseerde injectienaalden heeft
voorrang.
Foto niet nodig.
Naam: Hepcy
Familienaam: Flaviridae
Geboortedatum: 1989
Adres: Bloedbaan, 7 bus C, Nieuw-Levergem
Bijzonderheden: Allergie voor Interferon alfa 2b en
Ribavirine
TOP SECRET
Sponsered by bemiddelingsbureau: Virusalarm
Lucy
• Kleine deugniet poëzie – Aloïs Luyckx
Binnen de huiselijke kring van Aloïs is Hepatitis C reeds een bekende indringer. Zijn zoon Koen heeft immers Hepatitis C en volgde reeds de behandeling. Vanuit deze ervaring kroop vader Aloïs in de pen.
Aloïs Luyckx werd geboren in het Kempische steenbakkersdorp Sint Lenaerts, verhuisde na wereldoorlog II als 12-jarige naar Merksem, waar hij 27 jaar woonde. Daarna vestigde hij zich dicht bij de vaart in Schoten, het plekje waarvan hij is gaan houden. Als gepensioneerde weduwnaar is schrijven voor hem dikwijls een uitlaatklep geweest. Regelmatig zet hij ’s nachts alle gedachten even opzij om ideeën neer te schrijven. In 1999 werd hij lid van de “Letterkundige Kring” van Schoten. In 2001 verscheen de eerste druk van “De eerste 11” een gedichtenbundel van eigen hand. De opbrengst van deze bundel was ten voordele van “De Proms” een zelfhulpgroep Multiple-Sclerose-patiënten in Schoten.
Aloïs Luyckx °21/3/1933
vader van Hepatitis C patiënt
Jij kleine deugniet
Jij kleine deugniet
hoe kwam je in mijn lijf?
Jij stoute hepatitis C virus
van schrik werd ik plots stijf.
Maar ik zal tegen jou vechten
met al mijn mogelijke kracht.
Ik wil jou overwinnen,
zelfs eerder dan je had verwacht.
Want ik voel met nu veel sterker,
ben ook méér gemotiveerd.
“ Hoe belangrijk is mijn gezondheid?”
Dat heb ik nu geleerd.
De wetenschap die zal mij helpen,
maar ik moet het ook zelf doen.
Dan word ik, met geduld en moed,
weer even gezond als toen.
Aloïs Luyckx (vader van Koen, hepatitis C patiënt) – oktober 2001
• Hepa C.V. poëzie – Lilith Kenis
Is niet alleen de afkorting van Hepatitis C Virus, maar kan tevens gelezen worden als het Curriculum Vitae van Hepatitis C en is ook in die context opgesteld.
Lilith schrijft als Woordkunstenares gedichten, poëzie en proza. Daarnaast doet ze ook aan artistieke journalistiek. Haar artikelen verschijnen in verschillende magazines van kunstkringen. Ze werkt aan een serie van zes dichtbundels, waarvan er reeds 4 verschenen zijn. Ze stelde menigmaal tentoon en bracht verscheidene voordrachten. Regelmatig werkt ze mee aan culturele evenementen. Het Belgische leger heeft haar gedicht “Veld vol Dauw’ (over een oorlogskerkhof) aangekocht om in de ‘Hall of Fame’ te hangen. Ze won reeds twee wedstrijden en is van plan ook enkele kortverhalen uit te brengen.
Lilith Kenis °30/3/58
Berchem 03 239 83 36
poeticlilith@hotmail.com
Hepa C.V.
Mijn huid vergeeld,
m’n leden zwaar.
Alsof ik stokoud ben
op m’n 30 jaar.
Argeloos overvallen
door de grote onbekende
die sluipend giftig sloopt.
De onderzoeken,
de hele ellende;
de chemische boel,
die smerige bende.
Terugblik, zoeken
naar de besmetting
vertwijfeling, woede,
schuldvraag.
Miserabel moe
en toch nog willen.
Soms halfdood
en dat ook soms willen.
Uiteindelijk aanvaarding,
blij met een dag meer.
Herkenning bij lotgenoten,
verdriet bij een afscheid.
Verder gaan, moed houden.
Spraak van nieuwe medicijnen
Hernieuwde hoop, uitkijken naar
een onzekere toekomst
De langste weg afgelegd
Licht aan ‘t einde van de tunnel
Vertwijfeling overwinning
Beterschap; Eindelijk!
> Overzicht
• Als ik kijk… – Hilde Sauffriau
In mijn gedichten zit altijd een stukje van mezelf, van m’n ziel. Ik kan creëren omdat mijn lichaam ziek is en niet mijn geest, m’n ziel, m’n hart. “Als ik kijk” is een gevoelsgedicht over m’n wil en geestdrift om te creëren en te schrijven, want het lijkt of huilen, lachen… vanzelfsprekend genomen worden: Het is niet vanzelfsprekend dat je creëert en iets maakt waar je gevoel, je leven in zit. Belangrijk is de laatste zin: “Weet dat ik genees” M’n hoofd, m’n ziel geneest, m’n wil geneest!
Hilde is een jonge vrouw, die door ziekte zich plots dertig jaar ouder voelde. Haar ziek zijn heeft haar creativiteit en wilskracht gestimuleerd. Haar gedichten zijn een deel van haarzelf, maar ze noemt zichzelf geen kunstenaar. Eerder een zielsbelever, een gevoelsmens. Met haar gedichten wil ze vooral anderen raken, zodat ze weten en voelen wat het is om ziek te zijn, maar nog niet uitgeteld of afgeschreven!
Hilde Sauffriau °7/11/1971
ex-kankerpatiënte Ophasselt
Als ik kijk…
Als ik kijk
dan weet ik dat ik zie,
als ik praat
dan weet ik dat ik spreek,
maar als ik hoor
ben ik niet zeker dat ik luister.
Als ik aard, hemel, water, vuur
verbindt,
als ik handen, hart en ziel
gebruik,
dan weet ik dat ik creëer.
Als ik huil
dan weet ik dat ik verdriet heb,
als ik lach
dan weet ik dat ik blij ben,
als ik ziek ben
weet dat ik genees.
Een nieuwe lever, een nieuw leven – Sam Rosseel
Mijn gedicht draait rond één thema: de strijd van m’n opa tegen het Hepatitis C virus. Die strijd vertel ik van a tot z. Van de ontdekking van de ziekte tot de genezing en de blijdschap van de familie.
De titel van mijn werkje is “een nieuwe lever, een nieuw leven” want de nieuwe lever van m’n opa heeft hem een nieuw leven geschonken. Die lever heeft zijn leven gered en daarvoor zal ik de dokters eeuwig dankbaar zijn. Niet alleen ik en m’n grootvader zijn heel blij dat hij gered is, maar ook de familie is dit. M’n opa is terug als vroeger, een echte man die zielsveel van z’n kinderen en kleinkinderen houdt. Ook ik, de jongste van z’n drie kleinkinderen, zal hem niet vlug vergeten. En hopelijk mag dat nog lang zo blijven.
Sam vertelt ons dat hij er na veel zwoegen en zweten erin geslaagd is, een creatief kunstwerk neer te zetten. Hij schrijft heel graag, daarom was het ook deze keer weer een nieuwe uitdaging om zijn pen (of beter de computer) nog eens boven te halen. Ook het thema van dit project viel in de smaak, immers zijn opa, Cyriel, heeft vijf jaar geleden door Hepatitis C een levertransplantatie moeten ondergaan. Tot slot wil ik heel wat mensen (dokters, chirurgen en verpleegkundigen) bedanken. Ook de familie van de donor, wiens lever mijn opa heeft gekregen wil ik bedanken. Tot slot wil ik mijn opa nog vele jaren toewensen, net als mijn oma.
Sam Rosseel °3/11/1989
kleinzoon van levergetransplanteerde Hepatitis C patiënt
Een nieuwe lever, een nieuw leven poëzie
Een gedicht over Hepatitis C?
Goed dan, ik doe mee
Ik deed mijn uiterste best
en hier is mijn attest
Het begon vijf jaar gelee
Een soort Hepatitis C…..?
M’n opa werd erg ziek
Hij ging dan maar naar de kliniek
Daar was het niet zo best
Naar Leuven voor een nieuwe test
M’n opa was er erg aan toe
Hij werd verschrikkelijk moe
Een operatie was dichtbij
Niemand was blij
Maar hij ging onder het mes
De dokters sprongen voor hem in de bres
Uren was hij weg, Gelukkig, geen pech.
Hij kwam ongedeerd uit de zaal
met een dagenlang verhaal
Hij was gered op z’n ziekenbed
Opa mocht weer naar huis
Naar zijn goeie, ouwe thuis
Elke dag neemt hij siroop en veel medicijn
dat verlicht zijn pijn
M’n opa, nu 70 jaar oud
is sinds dan verboden het zout
Maar hij blijft hij
En wij staan aan zijn zij
M’n opa met een nieuwe of oude lever
Hij blijft een goeie kever
Bloed, zweet en tranen ging er aan voorbij
Maar nu beginnen we weer met een schone lei
Dit was mijn gedicht over Hepatitis C
Hopelijk verdien ik er een prijs mee.
Beeldende kunst – schilderijen – beeldhouwwerken
Hans Vigne
Tijdelijk uitgeschakeld – olieverf op doek
Onzekerheid – olieverf op doek
Ik heb niet getracht het virus op zich te visualiseren, maar vorm te geven aan 2 stadia in een Hepatitis C behandeling. In het eerste werk ‘tijdelijk uitgeschakeld’ heb ik de nevenverschijnselen van de behandeling op doek gezet. Uitgeput op bed, geveld door vermoeidheid, hoofdpijn, spierpijn… kwaad om de verplichting het wat kalmer aan te doen, volhoudend, slechts tijdelijk buiten strijd. Dan komt de ontgoocheling. Je wordt verplicht de behandeling te stoppen. Iemand kijkt peinzend voor zich uit, in gedachten verzonken. Een droom werd stukgeslagen. Bang voor de toekomst, maar vastbesloten van het leven te genieten.
Hans volgde enkele jaren opleiding schilderkunst aan de academie voor beeldende kunst te Leuven. Momenteel richt hij zich meer op potloodtekeningen en volgt hij hiervoor ook lessen.
Hans Vigne °19/11/1968
Machelen 02 251 21 49
hans.vigne@skynet.be
Beeldende kunst
Atta Vervoort
Hepatitis C – houtskooltekeningen
Deze werken ontstonden na een openhartig gesprek met een Hepatitis C-patient. De emotionele weerslag van deze ziekte en dan vooral de periodes waarin het gevoel van onmacht en radeloosheid overheersen, heb ik uit dit gesprek gelicht om uit te beelden. Ik hoop hiermee dit gevoel (h)erkenbaar te maken, ook voor diegenen die nooit met deze ziekte geconfronteerd werden.
Atta werkt altijd vertrekkend vanuit emoties. Het is haar bedoeling gevoelens (h)erkenbaar te maken door ze uit te beelden. Ze wil de toeschouwer niet behagen maar zijn nieuwsgierigheid wekken, hem aanzetten tot nadenken en uitdagen tot een gesprek. Waarschijnlijk daardoor zijn haar werken zo contrastrijk, zo hevig van kleur en de onderwerpen zo direct. Het menselijk verhaal blijft haar onuitputtelijke inspiratiebron.
Atta Vervoort °10/1/1953
Antwerpen 03 232 78 52
attavervoort@hotmail.com
www.atta.be
> Overzicht
Rita
Virusimpressie – waterverf
Via deze impressie blijft er voor Rita iets hoopvols leven: nl de droom van een overwonnen Hepatitis C virus.
Rita hanteert het penseel om gevoelens van twijfel, onzekerheid en angst te verwerken. Zij maakte dit werkje tijdens haar Hepatitis C behandeling. Jammer genoeg moest zij de therapie staken omwille van te zware nevenwerkingen.
Rita °8/4/1941
> Overzicht
Eveline Donvez
Zonder titel – aquarel en kleurpotlood
De naakte vrouw in het harnas is om de kwetsbaarheid van de mens aan te tonen, het desolaat landschap is teken van de eenzaamheid die hieruit ontstaat. De roos in de vorm van een C omdat je, je eraan kan prikken.
Eveline beoefent het kunstenaarschap als hobby. Volgde een opleiding aan de kunstacademie van Brugge. De klemtoon ligt op schilderen, maar wordt vandaag niet veel meer uitgevoerd. Is pas mama geworden van een flinke zoon, maar vond toch tijd om deel te nemen. Uitzonderlijk haalde zij dus voor dit project de verfborstel weer eens boven.
Eveline Donvez °18/6/1966
> Overzicht
Robert Degrieck
De spuit – olieverf op paneel
De prik van een spuit kan Hepatitis C overbrengen, het virus nestelt zich in de lever en vermenigvuldigt zich met als gevolg geelzucht, chronische Hepatitis en leverafbraak. Een spuit … interferon-injecties kunnen genezing bieden, na 6 à 12 maanden behandeling. Een spuit … een vaccin is nog niet voorhanden, de wetenschap staat echter niet stil.
Robert volgde – als tegengif voor zijn job als informaticus – 6 jaar avondschool modeltekenen. Hij tekende meer dan 200 Picasso’s in zwart-wit. Hij maakt ook portretten (vanaf foto) in inkt. Sinds zijn pensionering dit jaar is hij begonnen met schilderen in olieverf.
Robert Degrieck °25/12/1935
> Overzicht
Nelly Van Liefferinge
De hepatitis C patiënt – acrylverf op doek
Centraal ligt de Hepatitis C patiënt(e) doodmoe op bed… Het bovenste gedeelte stelt de incubatietijd voor. Het onderste gedeelte brengt ons doorheen vakken van diagnose, via behandeling naar de uiteindelijke genezing. Bemerk de andere verftechniek in het laatste vak.
Na middelbaar onderwijs, volgde Nelly studies aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent. Behaalde diploma sierkunsten met grote onderscheiding in ’58 en diploma binnenhuisarchitecte met onderscheiding in ’59. Nelly Van Liefferinge behaalde reeds verschillende prijzen, maar blijft hier zeer bescheiden bij. 1ste prijs affichewedstrijd voor Pan American Airlines, 1ste prijs herinneringsmedaille “de gouden Eeuw der Grote steden” en tenslotte 1ste, 2de en 3de prijs ontwerp standen Kerst- en nieuwsjaarsgeschenken. Zij werkte onder andere bij architecten Leo Fux en Luc Fornoville beiden in Antwerpen. Daarna was zij 20 jaar zelfstandige maquettenbouwster. Tussendoor schildert Nelly portretten, landschappen, paarden, honden. Ook beeldhouwde zij enkele dieren en maakte abstracte werken in plexiglas.
Nelly Van Liefferinge °13/10/1936
Wibrin 061 28 94 77
> Overzicht
Marleen Haertjens
URUZ … uruz is de rune van de kracht – olieverf op paneel
Hepatitis C is kracht in alle mogelijke vormen, zowel pos. als negatief. De niet alledaagse vorm van het werk verwijst naar de verschillende fasen die met het verwerken van de ziekte gepaard gaan.
Kracht in de vorm van ziekmaken. Kracht van het virus om zich onnoemelijk te verweren tegen zijn tegenstrevers nl, de medicatie. Kracht om depressie te veroorzaken. Maar ook: Kracht om te aanvaarden dat men soms voor een periode in z’n leven staat waar loslaten en dag per dag leven de enige optie is. Kracht vinden om samen met je huisgenoten te genieten van de zon die schijnt, van vlinders die zich op de bloeiende asters komen nestelen, van de poes die tevreden spinnend op je schoot komt liggen, de stilte van de avond. Kracht zoeken én vinden om je eenzaamheid te dragen, want vele “vrienden” hebben plots geen tijd meer.
Men kan het werk van Marha als volgt omschrijven: ze ontvouwt zichzelf in haar werk. Schilderen is voor haar toveren met kleuren die zacht in elkaar vloeien, gestimuleerd door de sprankelende klanken van haar favoriete muziek. Het is met andere woorden ‘kleurgeworden muziek’. Voor haar is de woordenloze muziek en het zwijgende schilderij de aangewezen houding tegenover het mysterie leven. Haar werk is een uitnodiging een eindje op deze weg mee te gaan.
Marleen Haertjens (MARHA) °14/2/1958
echtgenote van ex-Hepatitis C patiënt
Schorisse 055 30 58 01
> Overzicht
Thea Kisbulck
Versteende metafoor – keramiek
de zichtbaarheid van het onzichtbare keramiek
De schaalvorm als metafoor voor ons lichaam; de schaalvorm bekeken als een waterbekken dat het levenswater niet meer kan vasthouden in zijn schoot. Door deze vorm te ‘vervormen’ probeert Thea de verwarring, de verstoring, de verscheuring, de pijn weer te geven die deze ziekte brengt en ons leven doet ontsnappen langs geslagen scheuren, spleten en gaten.
Thea volgde 4 jaar keramiek hogere graad bij Erna Verlinden en Chris Campo. Volgde ook cursussen bij Fernand Everaert.
Thea Kisbulck °1966
> Overzicht
Jef Van Leeuw
Het serpent beeldhouwwerk
De scheppende geest van de mens geeft een gelaat vrij. In dit geval dat van een negatieve heks, met typische zeer spitse neus. De ogen met de pupillen van een schaap kijken los door je heen, maar zelf kan je er niets in lezen want er valt niets in te lezen. Het brilteken op de rug van de brilslang duidt aan dat ‘het’ ook langs achter kan kijken. De staart krult zich volledig rond het onderlichaam alsof het creatuur wil zeggen dat het met zichzelf geen blijf weet: “je zit met jezelf opgescheept”. De gladde afwerking geeft het beeld een extra glibberige indruk waar de huid van een slang mee geassocieerd wordt. Wanneer er dan nog een groenachtige patina op het brons aanwezig is, komt het mysterieuze, niet grijpbare, volledig tot zijn recht. Deze oorspronkelijke gedachtegang, samengebundeld in een hoopje klei is ontsproten uit een zielige berg miserie en vereeuwigd in uitverhitte brons. Dit beeld stelt ‘het serpent’ voor of de overwonnen verkrampte Hepatitis C.
Het ganse herstelproces heeft tien volle jaren van mij geëist, maar hieruit heb ik ook kracht en inspiratie geput.
Jef Van Leeuw heeft lang geworsteld met de gedachte aan de totale vrijheid als achtergrond voor zijn creatieve activiteiten… weg van de routines die het leven te wetmatig en te flagrant dirigeerden. Daarom ruilde hij een georganiseerd beroepsleven in voor een zuiver avontuurlijk kunstenaars-bestaan. Sindsdien gaat hij zijn artistieke vrije gang in het boetseren, beeldhouwen, tekenen, juweelontwerpen en zelfs het neerschrijven van de poëtische gedachten en mijmeringen die bij elk werk aan de basis liggen. Jef Van Leeuw toont zich via zijn optimistisch temperament. Hij wijst op het mooie wat nog overblijft. Hij leert ons kijken naar die dingen welke ons, in onze materialistische gedreven leefgewoonte, te vaak ontgaan. Via zijn werk voert Jef Van Leeuw een artistieke dialoog met ons, zowel aangaande het organische als aangaande het geestelijke bestaan.
Jef Van Leeuw
ex-Hepatitis C patiënt °15/12/1944
Vosselaar 014 41 90 51
http://users.online.be/leeuwke
> Overzicht
Julien Mechele
De prik – keramiek
Het lichaam wordt aangevallen door het C virus, dat zich vastzet op het lichaam en dan zichzelf een prik geeft waardoor het lichaam ziek wordt. Dit beeld is gemaakt in gebakken aarde en geglazuurd.
Na 20 jaar fotografie, heeft Julien gekozen voor de schilderkunst. Op 48 jarige leeftijd trok hij naar de Oostendse kunstacademie en heeft er les gevolgd. Daarna is hij overgestapt naar de beeldhouwkunst. Is reeds vier jaar lid van de MAEKV (Europese kunstverdienste) waar hij in Koksijde brons bij behaalde.
Julien Mechele °23/6/1933
Bredene 059 32 12 93
> Overzicht
